donderdag 30 oktober 2014

Dichterscafé oktober 2014

Dichterscafé oktober 2014 - Onderwerp:
Schermutseling

Inleiding door Jan van Laar

Schermutseling
Het woord schermutseling is mogelijk verwant met het Germaanse schermen, dat vechten met een wapen betekent. In onze tijd verstaat men onder schermutseling een klein of kleinschalig gevecht dat voor onrust zorgt, maar niet tot een beslissende overwinning hoeft te leiden. Figuurlijk gesproken kan het gaan over een twist of een plaagstoot met woorden. Voor ons, vredelievende dichters, klinken de hedendaagse betekenissen mogelijk als een opluchting. Wij kunnen ons immers argeloos met schermutselingen bezighouden: er hoeft immers geen bloed te vloeien. Het thema kan zelfs met liefde in verband worden gebracht, waarbij liefde wordt opgevat ‘als een gedicht dat je schrijft in een speelse schermutseling met een ander’ (Toneelgroep De Appel bij de aankondiging van de voorstelling Casanova in 2013).

Het voorgaande maakt aannemelijk dat het begrip schermutseling in gedichten verschillend kan worden ingevuld. Ik noem enkele voorbeelden.
Gerrit Achterberg lijkt in zijn gedicht ‘Code’ aan te geven dat er een formule moet bestaan die dode materie tot leven kan wekken. Hij eindigt zijn gedicht als volgt:

De Dichter, onder ’t schrijven, weegt en wikt,
op dood en leven een schermutseling,
totdat de deur eindelijk opengaat.

Gerrit Komrij beschrijft in zijn sonnet ‘Angst’ hoe een gedicht bij hem ontstaat. Het tweede kwatrijn gaat zo:

Uit dode krullen, schreven, lijnen, halen
ontstaan – geen mens die weet waaraan het ligt –
schermutselingen tussen de vocalen.
De consonanten brommen mee, ontsticht.

In poëzie worden ook ‘kleine gevechten’ beschreven waarin het woord schermutseling niet voorkomt. Een voorbeeld hiervan vinden we in het gedicht ‘De dansles’ van Willem Wilmink, waarin de dichter  de ‘strijd’ beschrijft die hij ooit met andere jongens moest leveren om met succes een aantrekkelijk meisje ten dans te vragen.

Wie  nog geen idee heeft hoe te reageren op de uitdaging voor onze bijeenkomst in oktober, kan troost of inspiratie zoeken bij Dobby Gibson. Deze Amerikaanse dichter heeft veel ervaring met het schrijven van skirmish poetry, maar worstelt desondanks van tijd tot tijd nog steeds met dit genre:

I don’t have a fight song,
yet isn’t that alone reason enough to fight?  

Wederom deze maand mogelijkheid tot het dichten van spichten:
Voor de kenmerken van een spichtdicht verwijzen we naar de eerdere toelichtingen, maar bij wijze van eenvoudig voorbeeld hierbij nogmaals een voorbeeld:

In Hong Kong is
naast de laptop
’t regenscherm ge-
weldig ‘in’.

Sinds de komst van
Zimmermannen
noemt men dit een

ling king pin.

"We realiseerden ons dat we al vol jaar te gast zijn bij Bep Spa en haar onvolprezen Vogeleilandpaviljoen. Misschien kunnen we daar met z’n allen de volgende keer even aandacht aan schenken, zowel in poëtische zin (spichtdichters opgelet!) als ook in meer stoffelijke zin. Voor dat laatste zal onze kassier een kleine greep in onze bescheiden dichterskas doen. Voor zover we dat menen te kunnen peilen, denken wij dat we nog geruime tijd tot aller tevredenheid op deze locatie zullen blijven.", aldus Jos Paardekooper

Gedichten van deze bijeenkomst:
Gedichten op het thema 

Theatrale schermutselingen door Jan van Laar
Schampere schermutseling door Nele Holsheimer
Schermutseling door Herman Posthumus Meyjes

NRC 25 oktober pag 5 “Bij aanslag in Egypte: 30 doden” door Niels Klinkenberg
Nieuws door Erica Rekers
Beest van het Oosten door Pieter Bas Kempe
Schermutselend met Jan van Laar door Cees Leliveld
Kluwen door Maarten Douwe Bredero
Schermutseling door Cay Linsen
Vier beschermutselingen of Hoe hoort het eigenlijk? door Tinus Derks

We hadden ruzie in de keuken door Michiel van Hunenstijn
Schermutseling door Sieth Delhaas

Apeneiland door Joost Golsteyn
Schermutseling (onbeduidend gevecht)? door Benne Solinger
Interventie door Theo de Jong
Schermen door Marianne Sorgedrager- Van Halewijn
(Tussen haakjes) (een schermutseling) door Wim van den Hoonaard

Schermutseling … mijn-ding door Neletta van Heuven

Gedichten zonder vastgesteld thema
Ik zoek een meisje door Leen de Oude
Vier gedichten door Dick Smeijers
Journaal 23 september 2014 door Ingrid Beckering Vinckers
Werken en dagen door Klaas Wijnsma
Het verhaal door Bob Beijers


Spichtdichten
Drie spichten
 door Wim van den Hoonaard
Bloeddruk door Jan van Laar
Enkele nagekomen spichten door Cees Leliveld

Spichgedich (triologie) Op ut verschèdûh van Marnix R. door Jos Paardekooper


Spichten op Bep Spa
Laatste dinsdag door Niels Klinkenberg
Spichtdicht op Bep Spa door Cay Linsen
Vier SPAchten door Tinus Derks

Theatrale schermutselingen

Deskundigen op scheikundig gebied verstoren in het
theater de presentatie van het onderwerp ‘Verander nooit
iets aan het systeem’. Ze doen dat met hun adem die ze met ongeremde ambitie opzettelijk hebben
bedorven. Hun uitlatende wind heeft tot gevolg dat de
coulissen op het toneel verschimmelen

en krimpen. Na dit evidente resultaat blikken de
actievoerders vol verwachting omhoog, naar de klok die de
situatie binnen de locatie overziet en op

onvoorspelbare momenten op pauken of bekkens slaat om
daarmee een nieuwe akte aan te kondigen. Het is de
bedoeling dat de betoging doorgaat tot er in

dit theater de herschikking wordt geproclameerd van het
systeem dat binnen de kring van experts wordt
gekoesterd: het periodiek systeem van de

elementen. Andere chemici in dezelfde zaal, namelijk zij die
een achterstand op hun vakgebied  hebben opgelopen,
verkeren in een minder professionele

stemming. Het systeem van de elementen lappen ze aan
hun laars. Hun voorkeur gaat uit naar appe-tijtelijke
affecten van culinaire aard, vooral als die

worden voorgeschoteld nadat ze gedurende rokerige uren
zijn voorgebakken in vervuilde keukens. De aangebrande
baklucht dringt de zaal ongehinderd

binnen en blijft daar als een verse mestgeur hangen. Dit
verhoogt het enthousiasme van de gemankeerde
deskundigen: de stank gaat onverwacht een

chemische reactie aan met hun losgeslagen
gevoelens,  Ze pakken luid en extatisch uit: ze huilen,
roepen, lachen, dansen, klappen, stampen.

Dan heeft de zaalwacht er genoeg van. Hij buldert:
‘De zaal uit jullie, allemaal!’

Jan van Laar

Schampere schermutseling

De mens is een twistzieke soort.
Dat denken de bomen, ze
ruisen en schudden hun kruinen.
De mensen, ze hakketakken
om wissewasjes,
ze schelden en schreeuwen
als krijsende meeuwen.
Schijnheilig schande roepend
elkaars duiten ontfutselen,
schurken en schavuiten, die
scharminkels laten schermutselen.
Dat denken de bomen, ze
ruisen en schudden hun kruinen.

Nele Holsheimer

Schermutseling


                                                                              bij het voltooien van een gedicht 
                                                                              voor het Dichtserscafé
                                                                              opgegeven thema: schermutseling
Er gaat geen dag voorbij
of 'k moet schermutselen
met het onwillig zelf –-
tot 'k vind 't labiele evenwicht

dat mij veroorlooft
in elkaar te knutselen,
in kelder en gewelf,
't uiteindelijk gedicht.

Nog dreigt 't gevaar
dat ik het ga verprutselen
en dat ook deze dag
zal eindigen zonder vergezicht.

Toch komt het eind nabij,
al moet ik nog wat frutselen,
want ik zie nog een belutsel dat niet mag,
maar 't zware werk is wel verricht.

© Herman Posthumus Meyjes

NRC 25 oktober 2014 pag 5. “Bij aanslag in Egypte: 30 doden.”

NRC: een klein bericht,
Ergens midden in, dat meldt
Dat dertig mensen zijn geteld
Die in Egypte zijn geveld.
Te hunner eer nu dit gedicht.

Een autobom. Vuur van granaten.
Terroristen. Anoniem
Tegen leger en regime.
Dit berichtje is miniem…
Te klein om lang over te praten.

Nee, dan de zaak van Jos van Rey;
Het geld dat Brussel méér wil vragen,
Een rapper voor de rechtbank dagen,
Of over Wilders uitspraak klagen,
Daar maakt men pagina’s voor vrij.

Dertig doden, dertig drama’s,
Dertig keer intense rouw
Bij kinders en soldatenvrouw…
Ik lees het. Wat ik overhou
Is ongemak. Waarop ik aansla

Is dat, hoe erg ook, tuchtiging
In oorlog of terreur,
Mits ver weg van mijn deur,
Verbleekt tot slechts malheur.
Terreurdaad wordt: schermutseling.

Niels Klinkenberg

Nieuws

In de wereld wordt wat af gereld
zo stelde een journaliste
welde bij mij ik wou maar eens
dat zij zich per geluk vergiste

en in plaats van te lullen over schermutselingen
zij plotsklaps een lied zou aanvangen te zingen

een mooie melodie
met bekende woorden
ach maakt niet uit
anders neurie ik wel mee

de kamer zou vullen vanuit de tv.

Erica Rekers

Beest van het Oosten

(Hanzehal, Zutphen)

Op de vechtsport heffen wij de glazen
kin, op het grootst gala van de stalen
knuist, van Brokopondo tot Usselo

stoot ieder oorwaarts, zoekt dekking aan de
kaak, maar er is geen klemmen aan, in de
ring ruiken lijf en bloed en zweet aan de
hoek van de klappen, het publiek handen
stuk, strotten schor, tot de slag van de gong:

het licht is gedoofd,
het bier geslagen,
onze stad schuimt van
zelfverdediging!

Pieter Bas Kempe

Schermutselend met Jan van Laar

Het is met vele diepe zuchten
dat ik denk aan Jan van Laar.
Ik zou het liefste willen vluchten,
de handen wanhopig in het haar.
Schermutseling is zeker een mooi woord
waarbij diepe gedachten kunnen rijpen.
Maar ik had Jan liever stilletjes vermoord!
kan niet langer dansen naar zijn pijpen.
Toch zoek ik geen vergetelheid in bier
zoals wijlen Gerard Reve ons berichtte.
Neen! Dan rijg ik Jan desnoods aan mijn rapier!
Wie, oh wie kan deze last voor mij verlichten?
Helaas! Weer misgeslagen! Wat is die Jan behendig!
Die Dobby Gibson heeft geweigerd mij te helpen.
‘k Voel mij steeds meer verloren en ellendig.
Mijn tranenvloed is door geen mensenhand te stelpen.
Het wordt tijd dat ik heel stilletjes verdwijn
en dat ik deze dichtbeurt maar laat gaan.
Voor mij valt vanavond het gordijn;
blijf zover als mogelijk bij Jan van Laar vandaan!
Ja mensen, dit is het laatste wat ik nu nog zeg:
Bloed en zweet! (die tranen had ik immers al).
Oud en eenzaam ga ik verder op mijn weg
al is die nog zo kronkelig en smal.

Cees Leliveld

Kluwen

alsmaar sneller
naderen zij elkaar
volgens vectoren
langs eenzelfde lijn
gaan zij
wijken
in dit treffen (?)
of uiteen spatten in
ontwrichte sectoren

benieuwd zijn wij
hoe dit af
moet lopen
of de één
de ander
ontwijkt

en dan
met een zwenk
naar links
op een haartje na
ontloopt de ander
die plettende dreun
en tollen zij
zo blijkt
ongeschonden
met de klok mee
in den ronde

dat momentum
volgens een rechte baan
veranderd in
een kolkende spiraal

maar onder ons
luid gejoel
en met wederkerend
doel
ontrafelen zij elkander
volgen zij weer
hun eerdere pad
van voorheen
van elke dag

Maarten  Douwe Bredero

Schermutseling

't Is het ritme
dat me hindert
aan het woord
schermutseling
blind'lings tast ik
in mijn voorraad
vind nog geen
benadering

Woorden tollen
zinnen rollen
buitelen maar
passen niet
'k hoor het knarsen
van mijn hersens
wanhoop ligt in
het verschiet

Geef niet op
laat je niet kennen
verlaat het strijdperk
niet te snel
want ook woorden
kunnen wennen en
na een tijdje
lukt het wel

Ik hoor gestommel
en gekletter
of het echt is
of niet heus
maar hoe komt die
geur van kruitdamp dan
zo prikkelend in mijn neus

Voel me hier al
niet meer veilig
zal ik maar naar
boven gaan
vind daar alles
eten, drinken
heb er zelfs een
tafel staan

'k Moet toch verder
met het thema
ach dat ritme
akelig ding
raak er helemaal
ontdaan door
door dat woord
schermutseling

Cay Linsen

Vier beschermutselingetjes of Hoe hoort het eigenlijk?

Vraagt iemand je ter begroeting
“Alles goed?” ,
 bevestig dit dan nooit volmondig.
Geef liever als antwoord
“Bijna alles”.
Je moet nooit overdrijven.

Als een kassajuffrouw
je ten afscheid
“Nog een fijne dag”
toewenst, antwoord dan je
in te zullen spannen om
aan haar opdracht te voldoen.
Je moet de mensen wel serieus nemen.

Wenst men je een
“smakelijk eten”
toe, verzuim dan niet
tijdens de maaltijd
wat knor- en smakgeluiden
te maken om te voorkomen
dat men je verdenkt
van arrogantie of van
misplaatste opstandigheid.

Zoek je op doorreis  onderdak
in een nonnenklooster
en vraagt de non van dienst
of je gelovig bent,
beweer dan niet,
dat de hemel leeg is.
De gevolgen zijn niet te overzien.
Huichel niet dat je rooms bent.
Dat zou ze wel willen horen,
maar dat gaat te ver,
als je een kingsize atheïst bent.
Zeg liever dat je protestant bent,
Dat geeft haar de gelegenheid
te zeggen dat we allemaal
kinderen van God zijn
Zo breng je de wereldvrede
een beetje dichterbij.

Tinus Derks

We hadden ruzie in de keuken

We hadden ruzie in de keuken, zij en ik.
Nu hier seks, dat is toch niet zo'n rare vraag.
Maar d'r hoofd stond er niet zo naar vandaag.
Ik hield me niet meer in en gaf haar een tik.

En nu, haar bezig ziend met haar droog geschrei,
stond ik te koken van woede achter het fornuis,
en zei, we hebben het overal gedaan hier in huis,
kom, dan neem ik hier jou, en jij neemt hier mij.

Juist vangt de Quooker te sissen en stomen aan.
Ik wijs naar het aanrecht, ik vraag of ze, nee ik gebied!
En ik druk haar billen stevig tegen de Bauknecht aan.

De afzuigkap reageert op de hitte en springt aan.
Ze hijgt en steunt tussen spatel, vork en vergiet.
Ze ademt zwaar, maar om genade smeekt ze niet.

Michiel van Hunenstijn

Schermutseling

je hebt de eenling
dan nog geen schermutseling
kun je schermutselen zonder een ander?
wie moet het zijn?
een schermer?
een mutseling?

speelsheid zal er zijn
zal het winnen
In dit onbesliste handgemeen

speelsheid van lippen
al of niet gewenst
aflatend, aanhoudend
pauzerend

dan - een leven lang misschien
het spel voortzetten
aanvallend
parerend

blijft de manoeuvre in het spel
dan duurt zij
tot in lengte van dagen
de schermutseling

kortelings getuige
van een zeldzaamheid
op een gouden bruiloft

Sieth Delhaas

Apeneiland

Schermutselingsgewijs
namen wij een maand geleden
in ons bijzonder bewustzijn
schuchter terzijde mompelend
ja oogluikend de pet af
voor een man wiens woorden
niemand verstond

Schermutselingsgewijs
aanhoorden wij in heimelijke afgunst
de afatische frasen
van een dappere zonderling

de bewijzen van een dichtershart
stamelden zich op
en zochten expressie op een eiland
vol betoverde apen
die niets anders meer konden dan
ondersteboven hangen
in de weerbarstige werkelijkheid
en beschamend houvast te zoeken
aan ware verzen versmadende
oogkleppen

wij zouden allen op moeten staan
nee, opstamelen
om net zo poëtisch
evenzeer stotterend, zoekend
en met evenveel consumptie
verzen door de zaal te slingeren
als de man wiens woorden
niemand verstond

zodat de stuiptrekking van de onmacht
die zich uitlaat in woorden
ons allen zou doen schitteren
van homerische onbeholpenheid

wij zouden ons allen
minstens op maandelijkse basis
met ten hemel schreiende gebaren
schuldig mogen maken aan soortgelijke
in extatische toestand geuite
nauwelijks nog menselijke taal

het kwijl in de mondhoeken
dwaasheid in de ogen
onmacht op de lippen

Joost Golsteyn

Schermutseling (onbeduidend gevecht)?

Vechten? Nee dat moet ik niet,
een beetje plagen, ….oké
dat ligt wel in ’t verschiet.
Maar bombarderen,
ook al is het in Irak en
tegen de ISIS
daar ben ik fel op tegen.
Dat vind
ik een gemis
aan decorum,
aan inzicht en
ik vind het ook gemeen,
want duizenden Syriërs stierven
en we hielpen er: geen één.
Daar zit geen olie,
daar is geen gewin,
wat een kolere wereld
en daar leef ook ik in.
Ben zelfs mee verantwoordelijk
want ik heb gestemd
en de besluiten vielen
in ons eigen Parlement.
Maar waar het mij hier om ging,
“Ik was het niet eens met
hun Woorden
schermutseling”.

Benne Solinger

Interventie

Verward van warmte, vertraagd
in haar te lange leven valt de vlinder
een web in van licht aan lucht
gelijmd, niet te zien of te ruiken.
Blinde paniek vliegt haar aan.

Roept de spin op,
die onder zijn bochel honger
verstopt en zich wriemelend rept
naar het hart van de beroering
waar angst kleurrijk uitspat.

Een vinger tussen beide.

Te laat voor haar beschadigde vleugels,
te grof voor zijn krimpen in schrik,
zie ik.

Theo de Jong

Schermen

Schermen hier en
schermen daar
een in de kamer
en een bij het bed
een in de keuken en
liefst ook nog een
in de tuin gezet

Kijken hier en
horen daar
gepraat in de ruimte
veel commentaar met
geklaag en gekerm
en daarnaast wordt ook
zoveel afgeschermd

Dat hoort, denk ik
hier in dit land waar
vrijheid mag heersen
en alles gezegd,
maar ook verzwegen

Schermen daar en
schermen hier
ik houd er niet van
kijk met weinig plezier
naar de sprekers

Maar als taalkunstenaar
scherm ik zelf
graag met woorden
eerlijk gezegd
voel ik me dan
een onbekwaam
schermutselaar.

Marianne Sorgedrager- Van Halewijn

(Tussen haakjes)(een schermutseling)

Schone vrouwe,
‘k zou je uren
willen kussen,
(‘k ben verliefd)

maar zij zal mij
onvermijd’lijk
hiervoor straffen,
diep gegriefd.

Wim van den Hoonaard

Schermutseling … mijn-ding

mijn ganse leven was mijn-ding
ook toen dit gruwelwoord
in mijn mond nog niet bestond
de eeuwige schermutseling
tussen gezond verstand
en romantische band
dat heeft mijn leven
gruwelijk verstoord

ik weet niet hoe ’t u verging
in ’t vinden van de ware liefde
ging u voor bergen geld of
voor zekerheid en trouw
of alleen maar wat de ander wou
wist u al vroeg wat u geriefde
wat in de ware liefde telt

al mijn pogingen zijn jammerlijk
gestrand, want romantiek
verstomde mijn verstand
wie zijn verstand verguist
die zal het weten
van lieverlee werd ik alom
voor dom versleten
ik werd belazerd en bestolen
 
na jaren eenzaam dolen
kreeg mijn verstand de overhand
verstand is als een scherm
beschermt een muts
voor veel te link gevoel

ik kan enkel nog verstandig leven
ware liefde is mij heden om ’t even
weg met de schermutseling
weg met gruwelwoord mijn-ding
liever leef ik nu … als zonder-ling

Neletta van Heuven

Ik zoek een meisje

Ik zoek een meisje om uit te knippen
en mee te nemen
een meisje dat niet meteen verdampt
als je haar aanraakt
dat vanzelf gaat
dat je dus niet hoeft op te winden

Een meisje met wangen als zonnecellen
met oortjes waar geregeld muziek uit komt
en met een oogopslag van wilde bloemen
een meisje dat zilveren belletjes laat rinkelen
als ze lacht
en dat stenen zacht maakt
als ze spreekt
een meisje met armen
waarop koninginnenpages landen
en niet te vergeten
een aaibaar toetsenbord
voor ondernemende vingers

Zo’n meisje met lijnen die je
zowel overdag als ’s nachts
blindelings kunt volgen
een meisje dat
als ze loopt
golft als een korenveld in de zomerwind
een meisje dat houdt van witte wolkenluchten
van zeeschuim en van de geur van hooi

Het moet wel een meisje zijn
dat lang houdbaar is en dat
met beide benen
de werkelijkheid voor lief neemt
en mij natuurlijk ook

Zo’n meisje
dat moet toch zo te vinden zijn

Als ze meewerkt.

Leen de Oude

Vier gedichten

Lieve vrede
Het bloed gaat rond
Als nooit tevoren
De botte bijl
Ik zie hem overal
De macht van het getal
Is geen garantie                                
De nacht is duister      
De dag niet meer verlicht
Lieve vrede kom.
Ik zeg je lieve vrede, kom

Avond
De avond valt in alle rust      
De stilte krijgt haar naam
Het land ligt op één oor
De boer, hij wast zich schoon
De lakens sluiten deze dag
En geuren naar de velden
Van de ochtend

Windkracht
Gedreven door de harde wind
Worden de woorden opgetild
En  zoeken zo hun eigen weg
Ze klinken vast aan mijn gehoor
De liefde van een goed moment
Krijgt zo verhaal in eigen taal.
Dat vers in het geheugen ligt.

Leeftijd
De ouderdom schuifelt
Voorbij de tijd die
Reeds is ingehaald
Gebogen en met wil
Gaan stappen voorwaarts
En in mijn stoel gezeten
De voeten beide op de grond  
Ben ik de jaren ver vooruit.

Dick Smeijers

Journaal 23 september 2014

Nu grijsgroene lucht de horizon verduistert
veel juiste woorden aan strategie ten onder gaan

nu verre daden bloedrood dorre akkers kleuren
alledaagse camouflage weerloos en voortvluchtig is

nu ik geen idee heb hoe lang nog
voor dit journaal te figureren

nu de trom steeds luider roffelt
mogelijk niet de hoek omzwenkt

doemen uit dunnende nevel plots geweien
van veertien nieuwe verkeersborden op

Ingrid Beckering Vinckers

Werken en dagen

Vertaling van het gedicht: Los Trabajos Y Los Días van Santiago Montobbio

Dan heb je in het duister geschreven opdat het bloed, tot rust gekomen,
werk voortbrengt, dan heb je het duister beschreven of ben je het geweest,
heb je vanuit zijn gekluisterde ramen evenvaak vaarwel gezegd
als de aarde wees geworden is, vergeefs stiltes
op het papier geplant
die uiteindelijk
geen sleutels zijn gebleken,
publiceert een onbekend provinciaal tijdschrift,
nadat je het leven zo hebt leren dragen
– als een stoet fiasco’s
in het spinrag van de inkt –,
een paar gedichten van je, al overleden,
en vindt vervolgens iemand er iets van,
vindt ze – het is maar een voorbeeld – best wel leuk.

© Klaas Wijnsma

Het verhaal

 (‘De burger zegt: dit is geen gedicht, want het is volkomen onbegrijpelijk.
  De dichter zegt: dit is geen gedicht, want het is volkomen begrijpelijk…’,
 Jan Gresshof)

Die klaterende klote beek
Waterval, desnoods de kraan
Het wuivende riet vertelt het verhaal
Op zich al
Dat zie je wel
Dat snap je wel
Ook dacht ik na
Over eindeloze rimpelingen

Jou wil ik een verhaal vertellen
Op zich al
Er over
Er na
Er in
Er boven
Er achter
Er onder
Er bij
Er bijna
Iets over zeggen

Het niet voor de hand
Het voordeel niet
Het nadeel niet
Ligt
Dat het is zoals het is

Op zich al
Er over
Er na
Er in
Er boven
Er achter
Er onder
Er bij
Er bijna
Iets over zeggen

En
Je hoeft niet
Wat voor de hand
Ligt
Vergeten en toekomst
Invallen

Je doet maar
Of niet soms
Had je me maar
Of niet soms
Had ik jou maar
Of niet soms

Een verhaal vertellen
Op zich al
Er over
Er na
Er in
Er boven
Er achter
Er onder
Er bij
Er bijna
Iets over zeggen

Wat is het
Dat je wezenlijk beroert
Echt is
Pijn is
Het merg uit je botten sleurt…

Vanmorgen
Werd ik wakker dood
Het einde der tijden
Mijn tijd
Je hebt een betekenisvol leven geleid
Want…, elke dag je haar anders…, toch…

Fuck it
Zei ze

Maar dat had ik al gedaan

Nu het vergeten nog
Dacht ik

En dat je zei
Dat jij

De blinden sloot…
Als jij niet
Of ik wel

Of iemand anders misschien

Op zich al
Er over
Er na
Er in
Er boven
Er achter
Er onder
Er bij
Er bijna
Iets over zou zeggen

Als dat
Het blijft
Een schermutseling

Bob Beijers  (Februari 2014, genoteerd 30 september 2014)

Drie spichten

Ceci  n’est pas une¹

Om de noodzaak
aan te geven
maakt de schilder
allicht bang

maar zijn kunstwerk,
(onruststoker!),
is geen echte
brandweerslang.

¹ Naar: Ceci n’est pas une pipe.
Schilderij van René Magritte,
Eén van de eerste ‘conceptuele’
kunstenaars. Zijn schilderij
stelt een pijp voor die men kan
 roken, maar het is (uiteraard)
geen echte pijp die men kan roken,
maar (slechts) een afbeelding
ervan. Hij noemt dit fenomeen het
verraad van de voorstelling’,
waarbij elke verwijzing naar
e pijp slechts een idee is en verraad
pleegt aan de echte pijp.

Verjaard (een schermutseling)

Walgend wachten
onze vrienden
op de dichter
na die stunt

want zij zullen
terugbetalen
deze streek met
zelfde munt.

(‘spicht-gedicht’, vervolg op mijn  spichtgedicht ‘Jarig’;
zie Dichterscafé
30 september 2014)

Jarig

Dorstig dartelt
onze dichter
onder slingers
naar de nacht

Stiekem dronken
achterlatend
vrienden vooraf
zo verwacht

Wim van den Hoonaard

Bloeddruk

Ik heb jou van-
daag gevonden
zonder dat ik
naar je zocht,
altijd heb ik
jou gemist en
nu opeens ben
ik verkocht!

Ongeloof is
wat mij treft wan-
neer ik in je
ogen kijk:
zie je dan niet
dat ik daardoor
veel te hoge
bloeddruk krijg?

Jan van Laar

Enkele nagekomen spichten

Op Arja Scheffer(1) 
Dichterscafé
bloeit maandelijks
op als Arja
daar vertoeft
Zij verrijkt het
Vogeleiland
steunt de mens die
dat behoeft.

Op Arja Scheffer(2)
Lieftallige
muze van de
kring der dichters
is Arja.
het komt door haar
Aanwezigheid
dat ik daar zo
graag heen ga.

Op mijzelf(1) 
Ooit was ook ik
een vrolijke
jonkman met
mooikrullend haar.
Nu lijd ik aan
Oudemansjicht
maar: klein gebrek
geen bezwaar!
(afgeleid van: Auch ich war ein Jüngling mit lockigem Haar)

Op mijzelf(2) 
Zo ik iets ben
sprak Couperus
dan ben ik een
Hagenaar!
Maar zeker niet
Volbloedhaagser
dan ik en
Is echt waar.

Op Guus Hiddink
Guus kom naar huus
want er beur’n
raere ding’n!
Die Nul-Twee
tegen IJsland:
koningsdrama!
Nederland klaagt
ach en wee.

Op Den Haag(1)
Ode aan de stad
van  Koot en Bie:
“Rumbonen &
rode wijn…”
Met Paul van Vliet!
Indrapoera!
Kon ik daar nog
maar eens zijn

Op Den Haag(2)
Oh, Oh, De Haag!
mooie stad ach-
ter de duinen!
met het Plein,
Lange Poten
Scheveningen:
mooiers is ter
niet voor mijn!

Op Zwarte Piet
Zwarte Piet mag
niet zwart meer zijn
en ook niet ne-
groïde.
Omgeturnd tot
stroopwafelpiet!
ik vind dat echt
stupide!

Cees Leliveld

Spichgedich (triologie)

Op ut verschèdûh van Marnix R. *

Heel Dûh Haech leg
op se gat want
onze Marnix
leg nauh scheef,
oftewel: is
kassiewèlûh,
maar hep nie voor
niks geleef!
Want hij gaf ons
‘Haagse Harry’,
 wat-ie zo maar
zelf verzon,
kèk, dát was nauh
inspiraasie,
geen Hagenees
die’m nie kon.
Zelf verrool-ie’t
tèdelukkûh
voor het eeuwe-
ge bestaan,
maar zèn fène
stripkreaasie
die zal neffer
nooit vergaan.


* Marnix Reub, tekenaar van de stripfiguur ‘Haagse Harry’,
klèner gaan wonen 23 oktober jongsleejûh (59 jr.).

Voor méér fène deetaajs:
: zie ‘Harry’s Haum peits’ (www.haagseharry.nl)


Jos Paardekaûpûh

Laatste dinsdag

Laatste dinsdag
Elke maand weer
Zijn wij welkom
Om vijf uur,

Voor een dichtwerk
Ingetogen
Voorgedragen
Maar vol vuur,

Maar wat rest ons
Van dat dichten:
’t is de dorst slechts!
Ga maar na:

Ondanks tap en
Glasgerinkel
En het schenkwerk
Van Bep Spa.

En na afloop
Dan die maaltijd,
Waar ik altijd
Zin in heb.

Nee, voor mij niet
Vegetarisch,
Schep maar op hoor,
Lieve Bep!

Niels Klinkenberg

Spichtdicht op Bep Spa

't Vogeleiland
is de plaats waar
Spa betekent
bruisend fris
en daarnaast nog
Bep de gastvrouw
die toch echt niet
koeltjes is

Ruim een jaar nu
zijn wij welkom
met ons maand'lijks
dichtcafé
érg gezellig
na de voordracht
eet wie wil een
hapje mee

Geest en zinnen
goed bevredigd
vangen wij de
thuisreis aan
in de hoop dat
elke maand weer
die traditie
blijft bestaan

Dankzij Bep is
't paviljoen een
paradijs voor
iedereen
die van dichten
houdt en eten
op die dinsdag
niet alleen

Cay Linsen

Vier SPAchten

Buurman's dochter
blond van haren
tweede klasser
h.b.s.

Weet nu op het
Vogeleiland
niets meer van de
Franse les

M'sieur was toen mijn
aanspreektitel
Bep was toen nog
Mad'moiselle

Beiden zijn als
zestigplussers
rijp voor 'n ander
rollenspel

Franse lessen
volgde Beppie
bij een jonge
leraar Frans

Deze krijgt op 't
Vogeleiland
elke maand een
nieuwe kans

Bep was blond en
lang geleden
volgde zij mijn
Franse les

Toeval op het
Vogeleiland
is zij nu mijn
dienares

Tinus Derks