donderdag 28 februari 2013

Dichterscafé februari 2013

Dichterscafé februari 2013 - Onderwerp:
zwerven , ontheemd zijn, geïnspireerd op J.J. Slauerhoff

Gedichten van deze bijeenkomst:
De ontheemde door Tinus Derks
De zwerver door Michiel van Hunenstijn
Don Cachot gedenkt te .... door Wim van den Hoonaard
Sms-gedicht zonder titel door Wim van den Hoonaard
Zonder titel door Violet Asseruit Mane
Kuijeren door Erica Rekers
Mijmeringen van een thuisblijver door Jan van Laar
Onderweg door Marianne Sorgedrager- Van Halewijn
Not Yet door Maarten Douwe Bredero
Zwerver door Dick Smeijers
Armslag door Ingrid Beckering Vinkers
Zwerver door Sieth Delhaas
Tussen ooit en nooit door Leen de Oude
Ik geloof niet in de vreedzame weg door Klaas Wijnsma

De Ontheemde

Ik zou zo graag in Deventer gaan wonen,
In ’t centrum van de stad en dan te voet
Op weg gaan naar een plek waar dichters komen,
Die ik eenmaal per maand om vijf uur groet.

In ’t centrum van de stad wil ik graag wonen
Om in de Perlakelder coûte que coûte
Mijn dichterlijk vermogen aan te tonen,
Want dichten, ja, dat zit mij in het bloed.

Als ik in centrum Deventer zou wonen,
Ging ik steevast al wandelend en route
En dan de prins der dichters tegenkomen,
Want Herman gaat bij voorkeur ook te voet.

Nu eindigt dit sonnet waar het begon:
Met Shakespeare’s zegen in het Pentagon.

Tinus Derks

(vrij naar J. Slauerhoff)

De zwerver

Ik wacht hier met mijn deken strak tot een bundel gebonden
tot iedereen hier weg is uit deze drukke steenwoestijn
Een slaapplek op karton voor de nacht heb ik al gevonden
Maar het is of iedereen nu nog in het centrum moet zijn.

Ik sta bij de muur, niemand komt mij nabij.
Ik ruik naar de straat. En ik ruik naar de stad.
's Nachts is dit mijn terrein, ik slaap hier vlakbij.
Hier om de hoek zag ik gister nog een rat.

Martin was mijn maat, we dronken altijd samen Schultenbräu
op onze vaste plek, de trap van de Wilhelminabrug.
Martin is toen vertrokken, hij kon niet meer tegen de kou.
Goser ik zie je gauw, zei hij, maar hij komt niet meer terug.

Mijn schoenen zijn versleten en mijn doel ben ik kwijt.
Ik ben een zwerver. En dat blijf ik mijn leven lang.
Waarheen vandaag, ik heb de tijd,  de wereld is wijd.
En ook vannacht is er geen plek in de nachtopvang.

Michiel van Hunenstijn

Don Cachot gedenkt te ….

Zittend op hete kolen
dacht ik een ridder moet dolen
dus toen ik naar mijn voordeur liep
om ergens te gaan proosten
kwamen ze weer wijzen
uit het oosten
ze zeiden buiten is toch zoveel ruis
dus blijf jij nu maar lekker thuis
laat jij je gedáchten nu maar zwerven
en je gedichten voor je gaat sterven.

Wim van den Hoonaard

Sms-gedicht zonder titel

ik ben geen god
in het diepst van
mijn gedachten

ik ben een zwerver
die verzonken
in spelonken
mompelend
een echo zoekt
en die laat klinken
als een kompel doet

(SMS-gedicht = precies 160 tekens)

(naar Willem Kloos: ‘Ik ben een god in het diepst van mijn gedachten’).

Wim van den Hoonaard

Zonder titel

Kruispunt.


Kijk, daar loopt zij op die éne weg.


Ontvloden en alleen met loopstok,


wijzend haar de weg er is geen ontkomen aan.


Diep onder haar zakte de aarde ineen.


Het wezen in haar is al wat zij heeft.

Violet Asseruit Mane

KUIJEREN …..

Op zomaar een zondagmorgen vroeg

waarin ik mijzelf lezen opdroeg


verzeil ik alras van de nieuwste Kuijer

in zinnen die omgeven met een sluier

zijn


God zag Habel en zijn offer aan

en liet het offer van Kaïn staan


Genesis 4 mijne dames en heren

Hoe deze zinnen te interpreteren?


Kan God slechts zien die in Hem gelooft?


En/of is God een karnivoor, die meer van zwerven houdt,

daar Hij toen al wist dat landbouw tot stadsontwikkeling zou leiden

met de daaruit voortvloeiende hedendaagse milieuproblematiek?

Erica Rekers

Mijmeringen van een thuisblijver

Zwetend in de zomerzon,
turend naar de horizon
smacht ik naar de waterkant:
varen wil ik van het strand
   naar het land Utopia…

Eerst nog harde noten kraken:
stutten van versleten daken,
wringen met beringde handen,
treuren om besmeurde graven,
huilen bij verlaten huizen
   aan een onbemande sluis.

Nu ik dit alles heb doorstaan
   bouw ik mijn dromen verder uit
tot ik de haven binnenvaar
   waar fantasie de fictie draagt:
verzorgen van geschoren schapen
   met verloren perspectief,
verlangen naar verleidingsriten
   van de geurende jasmijn,
vervangen van de winkeldochters
   tegen de verveling, en het
staren naar een verregaande
   staat van manische ontkleding.

 Alleen in mijn verbeelding kan ik wonen.

Jan van Laar

Onderweg

Geleund over een houten brug
zie ik het groenig wuiven
van onderstroomse planten

Met dieper ogen volg ik dan
gezonken wolken die langs
omgekeerde bomen drijven

Zoveel wereld om me heen:
omhoog, omlaag, het duizelt me
hoe kom ik nu toch thuis?

Marianne Sorgedrager- van Halewijn

NOT YET

somewhere in the open
far beyond trusted eyes
thé place finds its way
into my longing mind

since I can walk
through this outer space
your heart must follow
along confronting ways

sure we will stroll
to rest anywhere sound
but nów there’s this call
for memorizing way out

someday you shall see
to make foreign friends
is part of a need
without beginning or end

Maarten Douwe Bredero

Zwerver

De zwerver aan de deur vraagt om wat suiker bij de koffie
En of het broodje mag belegd met kaas.
Zijn moeder maakt zich zorgen om haar zoon
Maar kan hem niet bereiken
Het schilderij dat hij me geeft wordt onder bed verborgen
Verhalen rijgen zich aaneen
De koffie laat het koud en nauwelijks te bevatten
Zijn woorden uitgewaaid
De klapdeur van het leven slaat met een zwaai weer dicht
Ik zie hem straks weer komen met een verhaal van licht

Dick Smeijers

Armslag

Soms is ruimte
ruim te ruim
Blauw maakt zich
een knoopje los
Ruim te ruim
is niets mijn deel

Ik zet de ruimte
naar mijn hand
Navigeer meer
naar de rand
Herhaal mij
Herhaal mij
Herhaal mij

Ingrid Beckering Vinckers

Zwerver

Met de betekenis van het woord
is het als met de vorm
van de eerste letter
hij zigzagt alle kanten op
gericht schiet hij heen en weer
onderzoekt hoeken en gaten
hij staat op scherp

pak je de tweede erbij
dan weet je dat je zigzaggend ook
tot grote hoogten stijgt
maar dat diepe dalen
je niet blijven bespaard

heb je beide
op je rekje bij het scrabblespel
dan gooi je zonder weifels hoge ogen

‘zwervenszat,’t meest in de nachten’

JJS kent niets
van mijn vrolijke zwerversvorm

gestorven in mijn geboortejaar
wilde hij alleen
in zijn gedichten wonen
dakloze dichter
ontroostbare zwerver
van voorbije eeuwen

Sieth Delhaas

Tussen ooit en nooit

Ver verwijderd van het heden
Bevond ik mij onvoorbereid
Zomaar in de Hof van Eden
Geheel ontkomen aan de tijd.

Ik lag er op mijn vuistdik bed van mos
En zag dat alles goed was.
Gods glimlach golfde over beemd en bos
En al het andere gewas.

De dieren in een wijde kring
Oogstten mijn vertedering
De tijger at een kropje sla
De leeuw lag bij het lam
Een appel werd verorberd door de slang.

’t Was goed dus ga maar na
Ze waren voor elkaar
En voor de duivel nog niet bang
Er was geluk in overvloed.

Mijn droom zou echter niet lang duren
En het eind is gauw verteld
Aan deze kant van ’t hek
Kwam over ’t grasveld aangesneld
De rode kater van de buren
Met een vogeltje in de bek.

En in ’t land van de Twee Stromen
Lijdt men naar ik heb vernomen
Constant onder bruut geweld.

Alleen wie in een droom wil wonen
Vindt wel weer een onderkomen
Mij rest slechts het hier en nu
Het onbarmhartig heden
En zwerven tot de horizon
Of sterk verzwakt van lijf en leden
Tot waar ik ooit begon.

Leen de Oude

Ik geloof niet in de vreedzame weg

Nicanor Parra

NO CREO EN LA VÍA PACÍFICA

no creo en la vía violenta
me gustaría creer
en algo —pero no creo
creer es creer en Dios
lo único que yo hago
es encogerme de hombros
perdónenme la franqueza
no creo ni en la Vía Láctea.

Vertaling 

Ik geloof niet in de vreedzame weg

ik geloof niet in de gewelddadige weg
ik had graag ergens in willen
geloven – maar ik geloof niet
geloven is geloven in God
mijn schouders ophalen
is het enige wat ik doe
vergeeft u me dat ik het zeg
ik geloof zelfs niet in de Melkweg.

Klaas Wijnsma

Nicanor Parra (San Fabián de Alico, 5 september 1914) is een Chileense wiskundige en dichter, wiens werken een belangrijk invloed hebben gehad op de literatuur van heel Zuid-Amerika. Hij heeft zich tot “antipoeta” verklaard, wat betekent dat hij de pompeuze dichtstijlen van andere dichters verwierp.
Na lezingen zei hij, “Ik trek alles wat ik gezegd heb weer in.” Een van zijn dichtbundels, Poemas y antipoemas (Gedichten en antigedichten, vert. Bertus Dijk, 1972), heeft een groot invloed gehad op de Beat Generation. In 2011 won Parra de Cervantesprijs voor zijn gehele oeuvre.
Zijn zuster Violeta Parra was een volkszangeres van internationaal belang. In 2011 is er een film over haar verschenen: Violeta se fue a los cielos / Violeta went to heaven