donderdag 20 december 2012

Dichterscafé december 2012

Dichterscafé december 2012 - Onderwerp:
“It was the best of times, it was the worst of times…” geïnpireerd op het boek :
 A tale of two Cities van Charles Dickens



Gedichten van deze bijeenkomst:
The kiss door Erica Rekers
Waardeloze woorden door Wim van den Hoonaard
Metamorfose door Violet Asseruit Mane
Interview door Herman PosthumusMeyjes
Opdracht door Tinus Derks
Inzicht door Marianne Sorgedrager- Van Halewijn
Kille blik door Jan van Laar
Ik wil zo graag de kleur van woorden weten door Dick Smeijers
Afscheid (vertaling gedicht Despedida van Jorge Teillier) door Klaas Wijnsma

The Kiss (Rodin sculpture)

A kiss is a kiss is a kiss

What a terrible mistake
I made

because underneath
the bliss of the kiss

lies the wish
of the beholder
of the kiss

and when I realized
this oh this
the kiss
will never ever feel the same

Erica Rekers

Waardeloze woorden

Als in het water stil
jouw weerloze waarde verdrinkt
komt de dichter met de wil
zijn diepe grond te verkopen
aan die bloem zo verminkt

maar gedichten over zelfmoorden
zijn slechts waardeloze woorden

Wim van den Hoonaard

Metamorfose

De tijdsgeest verbleekt
ik maai over het veld
haal de tijd eruit en slaak
mij een zucht op weg naar
tijdspanne, heb er wat mee
zie nu pas wat het deed
de ommekeer is draaiing
verandering maakt vrij
tijd is lijden en verglijden
ik luister niet naar leugens
ook het koren groeit door
en passeer deze weg alleen
daar het raam met de barst
die doet bloeden en vloeien
het baant zich een weg
door mijn tijd die verstrijkt
trek mijzelf weer uit het slijk.

Violet Asseruit Mane

Interview

Wat was uw bloeiperiode, vroeg ze.
Nu, riposteerde ik.
Dan bent u dus een laatbloeier, sprak ze gevat.
Geenszins, zei ik, want ik heb altijd gebloeid,
in de beste en in de slechtste tijden,
in voor- en tegenspoed,
bij overwinning en nederlaag,
gedurende inspiratie en droogstand,
in duizeling en duikvlucht,
in dronkenschap en doodsnood,
tijdens honger en overvloed,
bij ingetogenheid en uitspatting,
in licht en duisternis,
bij geloof en ongeloof,
zowel bij twist als vrede,
in het voorjaar der illusies
zo goed als in de winter van wanhoop --
en in al die tijden heb ik in hoofdzaak,
ja vrijwel onafgebroken,
zonder adempauze of intermezzo,
en zonder acht te slaan op de kosten
of de gang van het verhaal te onderbreken,
gezwegen.

Toen zei zij dat ze genoeg wist.

Herman Posthumus Meyjes

Opdracht

jarenlang heb ik elke morgen
in de Stentor gezocht naar
tien verschillen in twee  op het
eerste oog gelijke tekeningen
tot ik op een dag na een half uur
nog geen enkel verschil had ontdekt
en ik met veel misbaar de krant
in de fik heb gestoken
de volgende dag deelden ze mee
dat ze abusievelijk twee dezelfde
tekeningen hadden geplaatst
waarvoor welgemeende excuses
sindsdien zoek ik elke dag naar één
enkel verschil om te checken of ze
niet weer per abuis twee dezelfde
tekeningen hebben afgedrukt

Ze krijgen mij d’r niet onder

Tinus Derks

Inzicht

Mysterieuze vogel met twee
koppen, hoog op een kale tak,
ogen naar strijdige kanten

daar -
zonnige tuinen in bloei
die hem blij deden zingen
anderzijds -
landerijen verijsd door woedende
stormen van pijn en angst

Ineengedoken tuurt hij in de
troosteloze nacht, zoekend naar
tekens van eenheid
buigt zich
in zwijgende onmacht

vindt onder de zachte veren
eindelijk ware verbinding
Jubelend volgt hij zijn hart
       
Marianne Sorgedrager- Van Halewijn

Kille blik

Als alle mollen vliegen konden
en vogels groeven in de grond,
als elk kameel zijn zebra vond
en zij zich met elkaar verbonden,

als alle paarden vinnen hadden
en zwommen in het Veerse gat,
als elke baars zijn paling had
en zij dat vierden bij de Wadden,

als water stroomde naar de bron
en licht zich keerde naar de zon,
als wortels wezen naar de lucht,
verlangend naar een ver gerucht…

wie weet of dan jouw kille blik
zich warmt aan mijn verhit gezicht.

Jan van Laar

Ik wil zo graag de kleur van woorden weten

Ik wil zo graag de kleur van woorden weten
Zijn die van jou als je mijn lief bent rood?
Of donkerzwart wanneer we strijden om gelijk
Ik wil zo graag de kleur van woorden weten

Zijn ze zo zacht als golven in jouw haar
Of spijkerhard als rotsen kunnen zijn?

Jouw woorden die ik proef en met mijn tong bemin
kan bitterheid niet langer meer verdragen
Ik wil zo graag de kleur van woorden weten.
Ik wil zo graag…

Afscheid (vertaling gedicht Despedida van Jorge Teillier)

Ik neem afscheid van mijn hand
die het pad van de bliksem kon schetsen
of de stilte van de stenen
onder de sneeuwhopen van weleer.

Om ze weer bossen en zand te laten worden
neem ik afscheid van het wit papier en de blauwe inkt
waaraan lome rivieren ontsprongen,
zwijnen in de straten, lege maalderijen.

Ik neem afscheid van de vrienden
op wie ik het meest heb vertrouwd:
de konijnen en de motten,
de rafelige zomerwolken,
mijn schaduw die altijd zachtjes met me sprak.

Ik neem afscheid van de Deugden en de Gratiën der [ planeet:
de mislukkelingen, de muziekdozen,
de vleermuizen die zich bij het vallen van de avond
losmaken uit houten huizenbossen.

Ik neem afscheid van mijn stille vrienden
die alleen maar willen weten
waar je wat wijn kunt drinken,
en voor wie alle dagen
niets anders dan een smoesje zijn
om ouderwetse liedjes te gaan zingen.
Ik neem afscheid van een meisje
dat zonder me te vragen of ik van haar hield of niet
met me meeging en met me sliep
op zo’n middag vol rook
van in greppels brandende bladeren.

Ik neem afscheid van een meisje
wier gezicht ik in mijn dromen blijf zien
verlicht door de trieste blik
van treinen die voorbijgaan in de regen.

Ik neem afscheid van het  geheugen
en ik neem afscheid van de heimwee
– het zout en het water
van mijn dagen zonder doel –

en ik neem afscheid van deze gedichten:
woorden, woorden – een beetje lucht
bewogen door mijn lippen – woorden
om de wellicht enige waarheid te verhullen:
dat we ademen en ophouden met ademen.

Klaas Wijnsma