donderdag 31 mei 2012

Dichterscafé mei 2012

Dichterscafé mei 2012 - Onderwerp:
inspiratie n.a.v. werk van Herman Gorter

Als intermezzo een anekdotische bijdrage van Herman Posthumus Meyjes over de relatie tussen zijn grootmoeder en Herman Gorter, met als titel ‘Een klein familieverhaal’. waarvan we allen een afdruk krijgen om nog eens na te lezen.
Als laatste levert Jos Paardekooper een poëtische bijdrage op het werk van Gorter. Ook hiervan is voor iedereen een afdruk.

Gedichten van deze bijeenkomst:
Erosie door Jan van Laar
Gedicht van de meimaand door Erica Rekers
Geraakt door Sieth Delhaas
Mei op Kreta door Benne Solinger
Whisper door Maarten Douwe Bredero

Erosie

Je bent verdwenen,

wie weet hoe lang geleden, hoe lang
al voordat ik het wist, voor ik het had
gemerkt. Je verdween uit mijn
bestaan, maar je bent er nog wel.
Hoewel ik je niet kan horen, of zien of
voelen. Je bent er,

in zekere zin.

Immers, ik droom je tot gestalte. Ik
verzin je tegen de klippen op met
golven van verlangen, pijn en
ongeduld, met golven die de rotsen
teisteren en uithollen.

Mijn fantasie werkt als erosie, die
jouw beeltenis niet met water uitwist,
maar uit koele steen tevoorschijn
roept.

Ik vind geen rust aan deze kust.

Jan van Laar

Gedicht van de meimaand

‘t Was op een dag in mei
dat ik met een lach op mijn gezicht
zwichtte onder het gewicht
van mijn zinnen
voor hem
Is ’t mijn innerlijke stem
die mij 
bij hem binnen lijd
‘k dolend de geuren die hij verspreid
volgend
Neem zó veel waar
Ziende blind dat ik hier staar 
naar wat heet een winkel
en laat me verleiden
want in mei
kan alles me verblijden
Open loop ik het pad
Opgeheven hoofd
Wie maakt me wat
en aanschouw de materie
Als ik hém plotsklaps zie
Rubus
Deze genetisch gemanipuleerde versie van zichzelf 
weet niets van het waarom
Doornroosje in mei huilt
Daar in zijn doornloos bestaan
het einde van haar sprookje schuilt
en sluit de rij
naar de kassa 

Erica Rekers

Geraakt

Hij 1 kwam tot mij
vanuit de context van haar
die omstreeks ’t midden van haar dagen
verdwaalde in levens donker woud. 2

Zijn sonnetten
haar geraakt zijn
doen haar rijken naar eigen bron.

Voor het eerst haar woorden
- volkomen zuiver -
breekt haar stem onweerstaanbaar door.3

Sieth Delhaas

1. Herman Gorter (in het kader van 'Gorter' als onderwerp van Deventer Dichterscafé 29.5.2012).
2. Zie: Henriëtte Roland Holst-van der Schalk's bundel De vrouw in het woud (Rotterdam 1912), waarin het 1e sonnet
    begint met de regels: ' Ook ik ben omstreeks ‘t midden mijner dagen/ verdwaald geraakt in levens donker woud'.
3. Zie: Henriëtte Roland Holst-van der Schalk, Het vuur brandde voort (Amsterdam 1949/1979 3e dr.) pp. 66-67.

Mei op Kreta

Langs het mooie warme Kreta zeestrand
waar ik met lief Jenneken ben beland,
brandt de zon aan een hemel van azuur.
Gestuwd door de meiwind, vaart op dit uur
een catamaran voorbij en je ziet
in ’t water haar vaarsporen in t verschiet.
Het smaakt naar een koel verfrissende duik.
De Egeïsche Zee lijkt op een fuik,
want.. kan dat hier naakt? De zwembroek ligt thuis,
komt er politie.. dan ben ik: ‘abuis’.
Of doen we het niet en lopen we door
naar die ruige stoere bergen, waarvoor
we ook zijn gekomen. Flora zo mooi,
duizenden kleur/geuren houden pleidooi
om snel te komen en te genieten
aan het zeestrand geen kuit te schieten.

We kiezen ’t laatste, verlaten het strand,
lopen het land in, langzaam omhoog, want
klimmen dat moet hier, de bergen zijn steil
en kom je wat hoger, zie je een zeil
heel in de verte, een diepblauwe zee.
De geurende bloemen, tellen hier mee,
paars, lila, zilver, rood, geel, blauw en groen
zomaar wat kleuren die het hier goed doen.
Heel veel zwerfkeien, steiltes en holen
Kreta: “heel hartelijk aanbevolen.”

Maar in de hoofdstad Heraklion, daar
zie je vlaggen, veel mensen bij elkaar.
Ze demonstreren tegen Europa
de regering, de heersers. Een opa
zit met trillende lippen. Zijn rolstoel,
het geef mij een naargeestig voorgevoel,
is roestig en vuil, zijn kleding gescheurd,
je vraagt in zo’n land –‘wat is er gebeurd?’-

Veel werkeloosheid, toerisme blijft uit
het  land is in rouw en gaat onderuit
als de striemende gesel niet ophoudt.
Europese dictatuur, die afhoudt
van creativiteit, de Griekse volksaard,
liefde, rust, geluk. Zo’n crisis onwaard.
Geloven in God, zijn hulp, een refrein
het geeft hen rust, orthodox als ze zijn.
Verkiezingen komen, hun stem telt mee
op Kreta, wonderschoon eiland in zee.
Blijf op je eigen volksaard gefocust,
voor  liefde, vrede, geloof, moed en rust!
Dan blijf je, ook in de toekomst, de plek
met bergen, zee, schoonheid, voor elk in trek!

Benne Solinger

Whisper

Beperk je tot dat ene

welke telkens voor je vervliegt
Ongrijpbaar
hoewel immer in verschiet

Zoek niet langer
buiten de klank
of kleurschakering
in elk licht
Ondeelbaar
zonder een ander

Loop recht naar het wezen
met geur en smaak voor twee
Alleen dan weet je weer

om wat je geeft

Maarten Douwe Bredero