donderdag 26 april 2012

Dichterscafé april 2012

Dichterscafé april 2012 - Onderwerp:
Festina Lente in de betekenis: Haast u langzaam (uit het Latijns vertaald), maar ook als viering van de lente, het feest van het nieuwe, ontluikende voorjaar.

Gedichten van deze bijeenkomst:
Festina Lente bij de Jumbo door Michiel van Hunenstijn
Festina Lente door Wim van den Hoonaard
Een rotmug in mei door Alfred Bronswijk
Hedwige door Herman Posthumus Meyjes
Spring Experience door Maarten Douwe Bredero
De vooruitloper door Erica Rekers
Mirabilis Japala door Erica Rekers

Festina Lente bij de Jumbo

Groet ik god Van Eerd bij het hekje,
lees de zeven zekerheden,
en pak mijn frisse gele mandje,
slalom langs de bakken en
loop achter vrouwen die leunen
op hun winkelwagentje
met hun grote platte kont naar achter
Ik kijk niet maar ik kijk wel.
Weten ze wel wat chips per kilo doet?

Gangpad bier, Leffe Blond, tweede pak halve prijs
'David, extra kassa erbij alsjeblieft'
Het gangpad, de schappen, mijn lijstje: de route is bepaald.
Rechts voor de biomelk en daarna links de chocola.
De vakkenvuller, geelgestreept bedrijfstenue, maar wel
de broek half op de kont, wie maakt me wat,
zoekt mee naar de muntthee.

De witgejaste kok staat in zijn kraam
roert, bakt en prijst aan.
Ik kan de vette geuren niet verdragen,
ik krijg het warm, benauwd
en haast me buiten zijn bereik.
Ik moet naar buiten toe.

Daar is al de postzegeltelefoonkaartenfotoservicekraslotentabakbatterijenscheermesjesstomerijservice-balie
De uitgang, nog vier, vijf stappen nu
ik kijk om, Van Eerd, god, hij is verdwenen
dan, een hand plots op mijn schouder,
en een stem die zegt:
'gaat u even rustig met ons mee meneer?'

Michiel van Hunenstijn

Festina Lente

(vrij vertaald: Lentefeest)

Door gekleurde ruiten
tuur ik doorgaans naar buiten
en vind na lange winternachten
geruststelling in een gedachte:

Ook later zijn het anoniemen
die ondanks mij ontkiemen
want ik ben hier toch maar even
maar eeuwig viert de lente 't leven!

Wim van den Hoonaard

Een rotmug in mei

(Parodie op de Mei van Gorter)

Een nieuwe lente en weer dat geluid:
Ik wil het niet horen, dat vrees'lijk gefluit
van zo'n rotmug als in een zomernacht.
En dát in mijn stad aan een watergracht.
In huis was het donker, maar de stille straat
lokte die krengen, van vroeg tot heel laat.
Noch flitsspuit,  noch knoflook en zure azijn
joegen de duivels van mijn raamkozijn.
Hun zoemen klonk mij als een orgelpijp,
een fuga vol venijn. Ze leken rijp
om aan te vallen in de lentewind,
zoals een vampier aan zijn maal begint.
Ze bekropen mijn lakens, zelfs op de wal
van mijn antimuggencrème; overal
die bloeddorstige beesten. Onbewust
vervloekte ik mijn dag en avondrust.
Ach, menig moe man, die ooit als avondmaal
dient voor prikgespuis, kent dit oud verhaal:
moedeloos,  en een hand die 't venster sloot,
talmde, wijl binnen weer zo'n rotmug floot.

Alfred Bronswijk

Hedwige

Ik zou wel graag een polder willen zijn
waar alles op zijn tijd gewist kan worden
en met het water der vergetelheid kan worden afgedekt:
het scheefgegroeide aan het zicht onttrokken,
het scheefgedachte schadeloos gemaakt,
het scheefontworpene gecorrigeerd.
Aan niets zoveel behoefte als aan een nieuw begin.

Laat komen dan dat water,
doorsteek de dijken en open de verroeste sluizen.
Egaliseer de golven,
vereffen de terpen, vereven de evenaren,
en strijk de horizonten glad.
Laat ons, onlesbare dorstelingen,
weer drinken uit de wereldzee
waaruit wij zijn voortgekomen
en waarheen wij  -- wil het ooit nog iets met ons worden --
behoren terug te keren.

Hedwige, nog even geduld, ik kom er aan.

Herman Posthumus Meyjes

Spring Experience

taking my changes
on this special occasion
sensed again a throbbing search
the old conquering sensation

so joyful how interaction can easily evolve
despite both foreign and coming from far
must be a similar look on how to live
plus savoring meals puts doors ajar

drained again yet unexpectedly wanted
as waited upon in this brand new city
charming respect without any pity

a pulsing Latin day with dance and life music
our attraction took a natural and even course
hands and no lights you allowed me yours

Maarten Douwe Bredero

Mirabilis Japala

Ik zie ik zie
wat jij niet ziet
want overdag
is zij er niet

en haar kleur is
geel?

ik zie ik zie
ontluikend schoon
in Franse nacht
beau belle de nuit

Erica Rekers

De vooruitloper

Geknipt en geschoren  
staan daar naar behoren
rij na rij
zij aan zij
de ranken in ‘t veld
welgeteld denkend 
is dit wat ik wil?

........ Stil ........

Eeuwig gelaten
’t loopt toch in de gaten
verborgen in ’t hout
nieuw leven piept stout
een voelspriet naar boven
en kan het niet geloven

alweer goed getimed .....

Erica Rekers