dinsdag 31 januari 2012

Dichterscafé januari 2012

Dichterscafé januari 2012 - Onderwerp:
Vertalen van poëzie

Op deze bijeenkomst zal Martin Walton vertellen over zijn vertaling, c.q. hertaling en bewerking van de tekst van de cantate 'Saint Nicolas' Op. 42 van Benjamin Britten met tekst van Eric Crozier, die veel voor de Engelse componist Benjamin Britten heeft geschreven. Martin zal beschrijven welke uitdagingen het vertaalproject opriep, vervolgens voorbeelden van vertalingen toelichten en met de Engelse teksten vergelijken (een kopie van de bijlage is verkrijgbaar bij het secretariaat Dichterscafé, via de Bibliotheek).

Gedichten van deze bijeenkomst:
Nachtwacht door Henk Oostra
In Translation door Maarten Douwe Bredero
Ze deelt haar schoonheid (vertaling gedicht 'She walks in beauty' van Lord Byron door Ans Bouter)

NACHTWACHT

PRAJURIT JAGA MALAM

Waktu jalan. Aku tidak tahu apa nasib waktu ?
Pemuda-pemuda yang lincah yang tua-tua keras,
bermata tajam
Mimpinya kemerdekaan bintang-bintangnya
kepastian
ada di sisiku selama menjaga daerah mati ini
Aku suka pada mereka yang berani hidup
Aku suka pada mereka yang masuk menemu malam
Malam yang berwangi mimpi, terlucut debu......
Waktu jalan. Aku tidak tahu apa nasib waktu !

(1948)

Nederlandse vertaling

NACHTWACHT

De tijd gaat. Ik weet niet welk noodlot het verbergt ?
Jongens staan klaar voor het gevecht,
En ouderen tonen zich sterk en hard,
spiedende ogen
Sterren zijn een droom van vrijheid
een zekerheid aan mijn zijde
zolang ik deze doodsvallei bewaak.
Ik houd van hen die dapper zijn om te leven
Ik houd van hen die de nacht durven te ontmoeten
De nacht ruikt naar dromen, gevangen in stof….
De tijd gaat. Ik weet niet welk noodlot het verbergt !

Henk Oostra

Chairil Anwar kreeg onderwijs aan Nederlandse scholen, maar stopte op zijn 19e met zijn opleiding. Hij verhuisde na de scheiding van zijn ouders samen met zijn moeder naar Jakarta. Daar ging hij zich bezighouden met het lezen van Westerse literatuur, en liet zich hierdoor inspireren voor zijn eigen werk. Dit onderscheidde hem van de eerdere generatie van traditionele schrijvers. Tijdens de Japanse bezetting van Indonesië verspreidde hij zijn gedichten op goedkope papieren pamfletten. Pas na 1945 werden zijn werken officieel gepubliceerd.
Volgens verschillende bronnen was het de dood van zijn grootmoeder die Chairil ertoe aanzette om gedichten te gaan schrijven. De dood was dan ook een regelmatig terugkerend thema in zijn werken. Zijn verzamelde gedichten werden gepubliceerd als Deru Campur Debu in 1949. Rond die tijd had Chairil zelf te kampen met gezondheidsproblemen vanwege zijn levensstijl. Hij werd opgenomen in het CBZ Ziekenhuis (het huidige Ciptomangunkusomo ziekenhuis), alwaar hij op 28 april 1949 stierf. Deze dag wordt nog jaarlijks gevierd in Indonesië als de dag van de literatuur

In Translation

In welke taal
jij ook schrijft
weet ik zowaar
de wens daartoe
en als ik twijfel
ben ik verheugd
omdat de vraag
daarmee open blijft

Met welke klank
jij toch spreekt
herken ik meteen
de streek op aarde
en daar mijn geheugen
langer wordt
heeft het nu
nooit voor niets gesmeekt

Door welk woord
jij mij raakt
begrijp ik altijd
pas weer in stilte
en zo ontstaat
iets onvermoeds
wat nieuwe betekenis
mogelijk maakt

Maarten Douwe Bredero

Ze deelt haar schoonheid

She walks in Beauty

She walks in beauty, like the night
Of clouds climes and starry skies;
And all that’s best of dark and bright
Meet in her aspect and her eyes
Thus mellowed to that tender light
Which heaven to gaudy day denies.

One shade the more, one ray the less
Had half impaired the nameless grace
Which waves in every raven tress,
Or softly lightens o’er her face;
Where thoughts serenely sweet express
How pure, how dear their dwelling place.

And on the cheek, and o’er that brow
So soft, so calm, yet eloquent,
The smiles that win, the tints that glow
But tell of days in goodness spent,
A mind at peace with al below,
A heart whose love is innocent!

Lord Byron (1788-1824), Engelse dichter


De Nederlandse vertaling door Ans Bouter:

Ze deelt haar schoonheid

Ze deelt haar schoonheid met de nacht
Die helder, vol van sterren is
In haar verschijning, oogopslag
Ontmoet het licht de duisternis
De hemel, teder, heeft verzacht
Wat aan de dag opzichtig is.

Meer schaduw of wat minder licht
Doet aan haar gratie weinig af
Haar haar krult zwart in haar gezicht
Wat haar een lichte teint verschaft
Gedachten, kalm, in evenwicht
Ze geven blijk van hun komaf.

Haar voorhoofd en haar wangen rood
Getuigen van haar zeggingskracht
Haar glimlach maakt ons deelgenoot
Van tijd in goedheid doorgebracht
Gemoedsrust is haar bondgenoot
Haar liefde puur en onverdacht.

Voorgedragen door Marleen van Joolen